KAL DEMEDEN..

 Tarih: 12-02-2020 17:40:22
ÜLKÜ GÜVEN

KAL DEMEDEN..

Bu sana son mektubum Kal demeden baksam gözlerine Ve kalsan kale/mde... / Son bir yıla bir ömür verdim, Bin birkırgın şiir artığı Bin bir çeşit hayal bozuğu sen... En az senin kadar güçlüydü bileğim de Senin büktüğün yerde kaldım ben... Bilmediğim çok şey var demiştim ya En arananı ben oldum, kırmızı duvar yazılarındaki silahsız bir militarizmin... Çünkü, Önüm sıra yürüyen çok oldu da Arkamdan el sallayan yok... Ki kulağıma doğduğum gün fısıldamıştı babam, ayın ikiye ayrılışını, devrilip kırılan putlarını Kabe'nin Ve taşla doldurulan kuyularını Bedir'in Bu yüzden beceremedim hiç ağlamayı, Yazamadım, siyah parkalı yalnız adamları... Neyse... Nihayetinde, sayfalarına kan bulaşmış bir karalamayım... Temize çekmek nasip olmadı, Gözlerinde yıldızları saymak da... Söyledim sana, Yok yere kundaklandın kitaplarımı... Kurtaramadığım sayfalarda saklıydı aşk.. . Ve açılmamış bir kaç sıradan mektup.. Her birinde bizi yazdığım ; sen ve benden kurtulup... Elimdeki kalem, Matemine alışık yazmaktan muzdariptir sanma. Ki bu matem yazılacak mezar taşıma. Bir de sustuklarım... Dimdik saplamışlar da beni aşkın en sarp yamacına, Dağın kar tutan yüzünde gök taşı gibi;simsiyah... Kırmamışım parmaklarımı, seni yazarken... Ne var ki Sönüktür güneşi, hilali benim olan bu şehrin... Duvara yazdığım şiirlere atsam da tüm suçlarımı, Asıl suçlu yazamadığımındır... Bir de sevdim sandıklarımın... Bu savaş, imkansızın ihtimal hesabından ibaret... Gerisi vallahi yalan... Gerisi akla ziyan... Oysa, Ruhumu geride bırakmadım ben hiç. En yaşlı şairin parmaklarıyla yazdım seni; Gerekenden az fedakar, Hak ettiğinden fazla lütufkardı dil... Ki dil, Yaz akşamlarının nemli bakışlarında, Benim cesedime senin tırnaklarını geçirişiydi aşkın. Kimse bilmez, Biri siyahi, diğeri sarışın ırkçılarız seninle... Dingin görünse de saçlarımız, Şakaklarda yanmaktı nişanımız... Her neyse... Kal demeden baksam gözlerine Ve kalsan kale/mde... Kalsan da tutmasa intizarı Züleyha'nın... Tüm göç yolları eşkiyaya terk edilse, Sebepsiz bir meridyen bunalımında... Kardeş ilan edilen halklara Ebabil inse çırpınarak... Haritada yerini gösteremeyenler, Haritasını çıkarsalar sevdanın... Ki bu hicreti ilk sen görmüştün de Bir ben gülmüştüm sana ; masal diye... Her neyse... Kal demeden baksam gözlerine, Ve kalsan kale/mde.. Ülkü Güven

  Bu yazı 713 defa okunmuştur.
  YORUMLAR YORUM YAP | 0 Yorum
  FACEBOOK YORUM
Yorum
  YAZARIN DİĞER YAZILARI
Henüz anket oluşturulmamış.
resmi ilanlar
Yukarı